Tagarchief: Vreewijk

Toen ik eind juni wilde beginnen, werd ik ziek en kon ik dit niet op tijd afronden. Soms verschuiven prioriteiten.

De entree van De Ruigte, de kruidenheuvel, toont zich weer van haar mooiste kant. De heuvel staat vol kruiden, zoals tijm en marjolein; de marjolein moet hier nog gaan bloeien. Een regenboog van paarse kartuizer anjers en bieslook kleuren samen met gele klavers, walstro en kaasjeskruid het beeld. Er zijn te veel kruiden om op te noemen, en juist die rijkdom trekt een grote variatie aan insecten aan.

Blaassilene (Silene vulgaris) valt op door haar bijzondere bloemen. Ze hangen aan de stengels en zijn dag en nacht geopend. ’s Avonds verspreiden ze een aangename klavergeur, die bijen en nachtvlinders aantrekt.

Na de bloei van de gele morgenster (Tragopogon pratensis) vormen zich sierlijke pluizenbollen die zaden verspreiden. De gele morgenster wordt gebruikt als indicatorsoort voor mesofiel hooiland, zoals glanshavergrasland, en groeit op matig voedselrijke, grazige grond. De bloemen bloeien in de voormiddag en trekken wilde bijen, zweefvliegen en kevers aan, wat bijdraagt aan bestuiving en biodiversiteit. De wortels van de gele morgenster kunnen worden gegeten en werden historisch gebruikt als schorseneren of suikerwortels, een smakelijk en nuttig voedsel voor mens en dier. 

Er vliegen veel Franse veldwespen (Polistes dominula, 12 tot 18 millimeter groot) op de kruidenheuvel. Zijn lastig om een foto van te maken. Het zijn echte jagers op insecten en vliegen, laag tussen de kruiden. Hebben geen behoefte aan nectar of suikers. Met de kleine kolonies zijn er zelden problemen met mensen. Deze fraaie Franse veldwesp zit even zijn oog te poetsen. 

Al enigszins beschadigd door territoriumgevechten zit de distelvlinder (Vanessa cardui) nectar te drinken op de kartuizer anjerbloem (Dianthus carthusianorum). De distelvlinder drinkt graag nectar van allerlei bloemen. De distelvlinder gebruikt vooral vederdistelsoorten (Cirsium) als waardplant, met een voorkeur voor akkerdistel, kale jonker en speerdistel. Op de distels worden dus de eieren afgezet. 

Een bramentak steekt boven de dichte rietkraag uit, aan het water, waardoor die veel zonnestralen opvangt. De zuringwants (Coreus marginatus) is een zonaanbidder. Ze proberen de beste positie in de zon te vinden, individueel of parend (wat nog best lastig is). 

Hoewel dit geel soldaatje (Cantharis livida) geniet van stuifmeel van de bloeiende grassen, eten deze soorten meestal insecten. Wat ze geliefd maakt onder biologische tuinders.

De Philaenus spumarius, ook wel bekend als de schuimcicade of spuugbeestje, is een insect dat in zijn nimfenstadium herkenbaar is aan het schuimnest dat het produceert. Dit schuim wordt gemaakt door plantensap te mengen met luchtbellen, waardoor een beschermende laag ontstaat tegen uitdroging en vijanden. Deze staat is geen nimf meer aangezien er al vleugels te zien zijn. Na het maken van de foto heb ik de schuimbescherming hersteld.

Geoord helmkruid (Scrophularia auriculata) komt van nature voor in West-Europa, Noordwest-Afrika en op de Azoren. Geoord helmkruid wordt 60-120 cm hoog en heeft een scherp vierkantige, gevleugelde stengel. De onderste, tegenoverstaande, donkergroene, langwerpige, gekartelde bladeren hebben een hartvormige voet en aan de top van de bladsteel zitten meestal een of twee kleine zijlobben (oortjes), waaraan de plant zijn naam te danken heeft. Geoord helmkruid groeit langs waterkanten en op natte grond. In de Ruigte groeit deze soort (niet verrassend) onopvallend bij de waterpomp. Van dichtbij is de bloem bijzonder gevormd en prachtig van tekening. De vrucht is een ronde doosvrucht. Als deze opgedroogd zijn, springen ze bij aanraking open.

De rups van de plakker (Lymantria dispar) is een nachtvlinder. De rupsen kunnen tot 7 centimeter lang worden en zijn zeer variabel van kleur. Niet alleen als vlinder maar ook als rups is hij alleen s ’nachts actief. Op de dag verstoppen ze zich op donkere plekken.

De cocon van de stekelkaakkampoot spin in de mei toer van de nacht-expeditie, is nu knalrood geworden. Er zaten nu meerdere legsels met allemaal dezelfde kleur.

We hebben een dag-expeditie afgelast. De laatste nacht-expeditie is op andere locatie uitgevoerd en ik moet zeggen, dat was toch wel spectaculair. Je kon op een paar meter afstand de vleermuizen goed zien. We willen zowel de dag- als de nacht-expeditie gaan herhalen in september. Vooral de nacht-expeditie is dan ook voor jonge kinderen nog haalbaar. De zon gaat dan voor 20:00 onder. Ik hou jullie op de hoogte.

We moeten blijven uitleggen hoe belangrijk De Ruigte is voor de stad en waarom het naleven van de beschermende regels nodig is. Het volgende onderwerp laat zien waarom dat zo belangrijk is.

Het verwijderen van de bast van 5 bitterwilgstammen (Salix purpurea) is dodelijk voor de bitterwilg. De bitterwilg is in tegenstelling tot de andere wilgensoorten een langzame groeier. De stammen zijn rond 10 – 20 jaar oud. Dit is de enige bitterwilg in de Ruigte en is van essentieel belang voor de vroeg uit de winterslaap komende hommels en metselbijen en andere insecten vanwege zijn vroege bloei van bloemen met veel stuifmeel (Toer maart 2026). Laat bomen en planten heel. Loop op de paden. Hou de hond aan de lijn zodat deze ook op de paden blijft.