Visuele toer door De Ruigte: mei 2025

Daardoor was deze stoofpeerbloesem (Pyrus communis ‘Gieser Wildeman’) bloesem, samen met de andere fruitbomen, begin mei al uitgebloeid.

De meidoorn (Crataegus monogyna), verspreid over het park, begint al licht roze te kleuren begin mei.
Een teken dat de bloei afgelopen is.
De meidoorn is een belangrijke vroegbloeier voor de insecten.
Met name voor de hommels en bijen.

De gehoornde metselbij (Osmia cornuta) is zo’n vroeg actieve bijensoort in De Ruigte. In kale stukken in de berg of langs de slootkanten waar klei aan de oppervlakte komt, zie je de metselbijen. Met speeksel en klei maken zij hun specie klaar om vervolgens het eitje, wat in een holletje in hout gelegd is, af te dekken met wat stuifmeel. In de insectenhotels in de wijk gebeurt dit in de buisjes van bamboe.

De metselbijen maken hele tunnels om bij de beste klei te komen. Ondanks de meerdere mijningangen is het soms dringen. Ga rustig even kijken als je ze ontdekt. De bijen laten zich niet verstoren door je aanwezigheid. Ze kunnen wel steken, maar alleen als ze zich bedreigd voelen.

Niet alleen de bijen zijn gek op het stuifmeel en de nectar. Dit Blauwtje (Lycaenidae) geniet van de nectar op een bloem van de Gewone Rolklaver (Lotus corniculatus). Op de Kruidenheuvel, langs het spoorhek, groeien vele soorten klaver. Deze gewone Rolklaver is de waardplant voor de Sint-Jansvlinder, die we later dit jaar wel gaan zien.

De Lissenboorder (Mononychus punctum-album) kan eerder bij de nectar dan dat de bloem zich opent (bloeit).

Alleen insecten met lange tong kunnen bij de nectar van deze klaver. 
De Lissenboorder niet. Maar daar is een oplossing voor. De Lissenboorder boort een gaatje op de plek waar de nectar zich bevindt en maakt zo de nectar toegankelijk. Je ziet meerdere boorgaten aan de stam van de bloem.
Het Blauwtje of bijen maken daar ook dankbaar gebruik van. Waarom moeilijk doen, als het makkelijk kan.
Alleen de klaverplant zelf, die nectar produceert om zijn stuifmeel door insecten te laten verspreiden, wordt overgeslagen voor de bestuiving.

Het effectief verspreiden van het stuifmeel, daar maken planten wel kunst van. Zoals deze Grote Ratelaar (Rhinanthus angustifolius), die op de Berg groeit. De bloem heeft een gesloten keel. Een hommel is sterk genoeg om de keel te openen. De hommel komt eerst met zijn achterlijf tegen het bolletje (stamper) aan, om daar het stuifmeel wat op zijn rug zit van een andere Ratelaar af te geven. Als de hommel in zijn  achteruit gaat, neemt hij stuifmeel mee, wat achter het blauw/paarse flapje zit. Dat flapje zorgt er ook voor dat de bloem niet zijn eigen stuifmeel kan afgeven aan de stamper. De Grote Ratelaar is een halfparasiet. Deze plant onttrekt voeding, via de wortels, van grasachtigen. Omdat de Grote Ratelaar groene bladeren heeft kan de plant wel de voedingstoffen zelf verwerken. Vandaar halfparasiet. U kunt De Grote ratelaar nog bloeiend bekijken tot oktober.

Ik was bezig met het maken van een foto van hommels die in en uit een holletje vlogen. Hommels gebruiken graag oude muizenholletjes. Toen viel mijn oog op deze prachtige Gewone Renspin (Philodromus cespitum) met prooi. Het lichaam is 0,4mm. Zij maken geen web om de prooi te vangen maar jagen op zicht. Razendsnel zijn ze.

Eksters, kraaien, kauwtjes en deze Vlaamse Gaai (Garrulus glandarius) behoren tot de kraaiachtigen. Deze hele slimme vogels zijn allemaal te zien in De Ruigte. De Vlaamse Gaai is de kleurrijkste en de schichtigste van de vier. Zijn zonnebad werd onderbroken door een wolk. Maar zelfs met mijn verstoring daar bovenop, wilde hij niet zijn zonplekje opgeven. Mooie gelegenheid voor een fotootje. De Vlaamse Gaai is een alleseter. Hij heeft een zeer gevarieerd menu, waaronder de eikels in de herfst. Hij verstopt al het voer, ook de eikels, in de grond voor de winter. Meer dan dat hij eet of kan onthouden. Je kunt dus zeggen dat de eikenboom afhankelijk is van de verspreiding van de eikels door de Vlaamse Gaai. Want wat aan eikels in de grond blijft, worden jonge eikenboompjes.